جهان در سیاهی مردمک‌هایش فرو ریخت، وقتی ۴۸ ساعت در زمین و هوا به آشیانه‌اش در سائوپائولو فکر کرد و پلک روی پلک نگذاشت. همو که برای رساندن خود از تهران تا سرزمین سامبا با مصائب بسیاری مواجه شد و چند بار تا مقصد توقف کرد.
او حالا آنجاست، در خانه پدری، خستگی را به در کرده و همراه بانویش خیابان‌ها را گز می‌کند و سر بر بالش آرامش می‌گذارد. اما آیا پرونده اوسمار ویرا که امنیت و سلامت را برای مردم ایران آرزو کرده در پرسپولیس بسته شده و دیگر او روی کرسی صدارت ارتش سرخ نخواهد نشست؟
در حالی‌که منابع نزدیک به باشگاه پرسپولیس از وداع زودهنگام سکاندار برزیلی با اتراقگاه خود سخن می‌گویند و عملکرد سینوسی فرمانده اهل آمریکای لاتین را مهم‌ترین دلیل برای پایانی تراژیک قلمداد می‌کنند، این اوسمار است که هزاران کیلومتر دورتر از تهران، لب به سخن می‌گشاید و بر شایعه‌های پررنگ ضربدر قرمز می‌کشد.
او با انتشار پیام آرزوی صحت برای مردم ایران، اعلام کرده به کشورش برزیل بازگشته و در کنار خانواده در سائوپائولو به سر می‌برد. وی البته در نظر داشت که پس از بازی ذوب‌آهن به مرخصی برود، اما اتمسفر حاکم بر کشور منتج به تصمیم اوسمار مبنی بر خروج زودهنگام از کشور شد.
مربی برزیلی که حالا در عصرهای شرجی سائوپائولو فنجان قهوه را تا ته سر می‌کشد و دور از هیاهوی فوتبال به تمدد اعصاب مشغول است و از بازگشت خود به ایران پس از فرونشستن گرد و خاک جنگ حرف می‌زند. او می‌گوید: من با پرسپولیس قرارداد دارم و بی‌شک با پایان جنگ به ایران برمی‌گردم و پروژه قهرمانی ارتش قرمز را به سرانجام خواهم رساند.
انگار گریز و گزیری نیست جز آنکه منتظر شنیدن آژیر سفید بمانیم تا شرایط به حالت عادی برگردد و خارجی‌های شاغل در فوتبال ایران دوباره شال و کلاه کنند و به اینجا برگردند و جل و پلاس خود را دوباره پهن نمایند. در رأس مسافران اما اوسمار حکایتی دگرگونه دارد و باوجود مواضع شفاف خود درخصوص بازگشت به ایران هنوز هیچ کس به درستی نمی‌داند مردی که وعده داده جوان‌ترین ترکیب پرسپولیس را در ادامه راه به کارزار بفرستد، بالاخره با مدیران باشگاه به تفاهم خواهد رسید و یا به واسطه ناکامی‌های خود در نیم‌فصل دوم لیگ دیگر قدم در فرودگاه امام(ره) نخواهد گذاشت.